ಚುಟುಕು ಸಾಹಿತ್ಯ🏃

                                                          ಚಿತ್ರಕೃಪೆ:ಅಂತರ್ಜಾಲ

• 

                   ★ "ಕವಿತೆ" ★

ಪ್ರಾಸಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಸವೆಯಿತು ಕವಿ ಹೃದಯ
ಕವಿತೆಯನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಸಾಗಿತ್ತು ಆ ಸಮಯ!
ಸಮಯಾಸಮಯದಿ, ಕಂಡನಾ ಭವ್ಯ ರೂಪ
ಬರೀ ಕನಸಲ್ಲೇ ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ ತಾನಾದನು ಭೂಪ!

ಅಮೃತದ ಘಳಿಗೆಯಲಿ ನೂರಾರು ಸಿಹಿಗನಸು
ಕನಸಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಪಟ್ಟದರಸು!
ನಿತ್ಯವೂ ಕೌತುಕದಿ ಶೃಂಗಾರ ಪ್ರಣಯ ಗೀತೆ
ರೋಸಿದ ಕವಿ-ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೊಳೆಯಿತು ಈ ಕವಿತೆ!!

                      ◆"ಜೀವನ"◆

ಭವನೆ ಬೇಗೆಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಜೀವನ
ಪ್ರೀತಿ-ಮಮತೆ,ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಬಿತ್ತರಿಸುವ ಜೀವನ
ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳಂತೆ ವಿಜೃಂಭಿಸುವ ಜೀವನ
ಮನದ ನಕಾಶೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಜೀವನ!!

ಜೀವ ಎಂಬೆರಡಕ್ಷರಕ್ಕೆ ತಾನಾಗಿರುವ 'ಜೀವ'ನ
ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂಬುದರಿಯದೇ ಒದ್ದಾಡುವ ಜೀವನ
ಸಾಧನೆಯ ಮಡಿಲನ್ನು ಕಂಡರಿಯದ ಜೀವನ
ಕಾಣದ ಆ ಪಥವ ಅರಸುತ್ತಿರುವ ಜೀವನ!!

                    ■ ಸಾಧನೆ ■

ಗುರಿ-ಸಾಧನೆಯೆಂಬುದು 'ಸ್ವಾರ್ಥ'ವೇ?
ತ್ಯಾಗ,ಪರಹಿತಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದಿಲ್ಲವೇ?
ಕಪಟ-ಮೋಸದ ಸಮಾಜ ನೋಡಲು ಸುಂದರವೇ?
ಅಥವಾ ಕಾಣುವ ನಮ್ಮ ನಯನಗಳೇ ಅಶಕ್ತವೇ?!

ಬಿಳಿಹಾಳೆಯಲ್ಲಿನ ಕರಿಚುಕ್ಕಿಯೇ ವಿಶೇಷ
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕಡೆಗೆ ಸಾಧನೆಯೇ ಶೇಷ....
ಅಮರವಾಗುವವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬರಹ-ಕವಿತೆ ಮಾತ್ರ
ಆದರದರಲ್ಲಿರಲಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿ-ಭಾವಗಳ ಸೂತ್ರ..

                        ◆  ತೃಪ್ತಿ  ◆

ಚಿಂತೆಯೆಂಬ  ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯದೆ,
ನಗುವೆಂಬ ಬಾಳಧರಣಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು.....
ಅತಿಯಾಸೆಯೆಂಬ ಆನೆಯ ಬಯಸದೆ,
ತೃಪ್ತಿಯೆಂಬ ನಾಯಿ ಕುನ್ನಿಯನು ಸಾಕು....

ಹೇಗಿರುವಳು ಈಗ? ಮೊಗ್ಗಂತ್ತಿದ್ದಳು ಆಗ!

"ಹುಚ್ಚುಕೋಡಿ ಮನಸು ಈ ಹದಿನಾರರ ವಯಸ್ಸು",ಎಂಬಂತೆ ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ನೂರಾರು ಹೊಸ-ಭಾವಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ ಅದರ ಮಿತಿಯನ್ನ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯ.ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು  ನೆನೆದು facebookನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಈಗ ಹೇಗಿರಬಹುದು?ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಶೋಧ  ಮಾಡಲೆತ್ನಿಸಿದ ಸಂಧರ್ಭವೇ ಈ ಕವಿತೆಯ ಮೂಲ...

ಮುಂದೆ ಏನಾಯಿತು?!...

ಇಲ್ಲಿದೆ ಉತ್ತರ..👇

ಬಾಳರಸಿಯ ನೆನಪಿನಲಿ ತೆರೆಯಿತು ಮುಖಪುಸ್ತಕ
ನೂರಾರು ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಹೃದಯದ ಒಳ ಕೋಣೆಯಲಿ....
ಹದಿನಾರರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಿಸಿದ;
ನಸುನಗೆಯ ಬಿತ್ತರಿಪ ಚೆಲುವಾಂಬೆ ಆಕೆ!!

ಹೇಗಿರುವಳು ಈಗ? ಮೊಗ್ಗಂತ್ತಿದ್ದಳು ಆಗ!
ಅರಳಿದ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಘಮಘಮಿಸುತಿರುವಳೇ?
ಇಲ್ಲ...,
ಘಾಸಿದ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಮೈಮುದುಡಿ ಕೂತಿಹಳೇ?
ಹೇಗಿದ್ದರೇನವಳು..?! ಗುಂಡಿಗೆಯನು ಕದ್ದೊಯ್ದಿರಲು!

ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಶೋಧಿಸಿ ಸಂಧಿಸಿದನವಳ ಪುಟವ..
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಈಗ,ಹರ್ಷೋದ್ಘಾರದ ಭಾವ!
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ-ಮಗದೊಮ್ಮೆ  ಎಡೆಬಿಡದೆ ಪರೀಕ್ಷಿಷಿದ
ಅವಳದೇ ಈ ಮೊಗವೆಂದು, ತನ್ನೊಳಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತನಾದ!

ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲಿ ಜಾರುವುದು ಒಂದೇ,
ದ್ವಾಪರದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದೋಳು ಸಿಲುಕೋದೂ ಒಂದೇ!
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಜಾಲದಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದೆ..
ಬ್ಯಾಟರಿ ಕ್ಷೀಣಿಸದ ಹೊರತು ಭೇದಿಸಲಾಗದು ಜಾಲ!

ಕ್ಷೀಣಿತ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಒಡನೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿರಲು
ಗಡಿ-ಬಿಡಿಯಲಿ ಕಡೆ ಸಾಲು ಇವನ ಕಣ್ಗೆ ಬಿದ್ದಿರಲು ...
ಬರೆದಿದ್ದಳು ಆಕೆ, ಭಾವೀಪ್ರಿಯತಮನನ್ನೇ ಕುರಿತು;
"ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಹ ವಿಷಯ,ಕಂಡೊಡನೆ ಆವರಿಸಿತು ಮೌನ!!

ಸಮಯ ಈಗಾಗಲೇ ನಡುರಾತ್ರಿಯ ದಾಟಿದೆ,
ಉಲ್ಲಾಸದ ಕ್ಷಣವೀಗ, ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಬದಲಾಗಿದೆ!
ಕಣ್ಣಿನಂಚಿನ ಅಶ್ರು, ಧಾರೆಯನೆ ಹರಿಸಿರಲು
ಉಕ್ಕುತಿಹ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿತು ಬಡಜೀವ!!

                                     -ಎಂ .ಕೆ.ಹರಕೆ

ಕಾವ್ಯ ಲಹರಿ

   

             ■ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಬದುಕು ■

ಬರಿದಾದ ಬದುಕಲೀ ನಾ ಏನ ಹೇಳಲಿ?

ತುಂಬಿದ ಗಾಡಿಯು ನಿಂತಿದೆ ನಡುದಾರೀಲಿ!!

ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗದು; ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಾರದು

ಆದರೂ ಸೌಖ್ಯವಿದೆ ಈ ಬಾಳ ಪಯಣದಲಿ..

ನೂರಾರು ಗಾಡಿಗಳು ಅಡಿಗಡಿಗೆ ನಿಂತಿವೆ,

ಮುಂದಾಗಿ ನಾಮುಂದು ತಾಮುಂದು ಎನ್ನುತಿವೆ!

ಬಿಳಿಪಟ್ಟಿಯ ಹಾದೀಲಿ ಸಾಗುವುದೇ ಬಲುಮೇಲು

ಯಾಕಯ್ಯ? ಈ ಬೇನೆ ಕತ್ತ ಹಿಸುಕಿದಂತಿದೆ...!

ಹಿಂದಿದ್ದ ಮೋಟಾರೀಗ ಪಕ್ಕದಲಿ ನಿಂತಿದೆ

ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ಬರದಲ್ಲಿ ಪೈಪೋಟಿ ನೀಡುತಿದೆ..

ಬಸ್ಸಾದರೇನು?ಕಾರಾದರೇನು? ಭಗವಂತನ 

ಈ ಬವಣೆಯ ಅನುಭವಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ!!

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ...

ಮೋಟಾರು ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದೇ ನಾ ಗುರಿಮುಟ್ಟಲೇ?!

ಮರುಕ್ಷಣವೇ.... ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ-

"ನಿಸರ್ಗ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಬಾಳು ಸಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?"

                         

                               -ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ

                   ◆  ರೈತನ ದನಿ ◆

ಕೇಳಿಸಿತು ಈ ಕಾಲದಿ ಅನ್ನದಾತನ ಅಳಲು

ಹೊರಟಿತು ಎನ್ನಯ ಕಾಯ ಅವನಿದ್ದ ಕಣರಂಗಕೆ....

ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿದ ಈ ಹೃದಯ ಬಾಗಿಲು

ತೆರೆಯಿತು ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನ ಕೃಷಿ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ...

ಕೃಷಿ ಕೇವಲ ರೈತನಭ್ಯುಯದ ಕಾಯಕವಲ್ಲ 

ರಿಷಿ-ಸಂತರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಸೇವಿಪ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನ...

ಪ್ರತಿ ಜನ-ಮನವೂ ದಿನನಿತ್ಯ ಭೋಗಿಸುವ ಆಹಾರ 

ರೈತನ ಬೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಜಾನುವಾರಗಳಿಗೂ ಮೇವು...

ರೈತ........?

ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷಯದಿ ಬೆರೆತು ತಾ ಮೈಮರೆಯಲಾರ

ಅವನ ಕಾರ್ಯದಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಅಡಗಿರುವುದವನಿಗರಿವಿಲ್ಲ...

ಭತ್ತ ಕೇರುವ ಮುನ್ನ ಸಾಂದ್ರತೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾರ

ಆದರೂ ಮಹಾಜ್ಞಾನವಂತನು ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಭೋದೆಯಲಿ....

ರಸಋಷಿಯ ಕಾವ್ಯದಲಿ ರೈತ-ನೇಗಿಲಯೋಗಿ

ಕಾಯಕದಲ್ಲೇ ದೇವರ ಕಾಣುವ ಮಹಾತ್ಯಾಗಿ....

ಪರಿಶ್ರಮದ ಕೂಸಾಗಿ ಗೇಯುವನು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ 

ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತನಗಾಗಿ ಗಳಿಸಿಲ್ಲ ಇದು ಸತ್ಯ....

ಸೈನಿಕನ ಆರ್ಭಟ ಕೇಳ್ಪುದು ರಣರಂಗದಲಿ

ರೈತನ ಹೋರಾಟ ತಾ ದುಡಿವ ಕಣದಂಗಳದಲಿ...

ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗೆ ಇವರೀರ್ವರೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ

ಕಣ-ಕಣದಲೂ ಮೊಳಗಲಿ "ಜೈ ಜವಾನ್, ಜೈ ಕಿಸಾನ್"..

                        

                                         -ಎಂ. ಕೆ. ಹರಕೆ

              ■ ಪ್ರೇಮಾಂತರಂಗ ■

ಸಹಸ್ರಾರು ದ್ವೀಪ,ಸುರಂಗ,ಮಾಯಾಲೋಕವೆ

ಎದುರಾದರೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಬಿಡೆನು ಗೆಳತಿ...
ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೂ ನಿನ್ನ ನಾ,ಬಿಡದೆ
ಹಿಂಬಾಲಿಸುವೆ ಪ್ರೇಮಮುಗ್ಧನಂತೆ...
ನಿನ್ನ ಆ ಮೊದಲ ತೊದಲು ಮಾತೇ ಸಾಕು ಎನ್ನ 
ಈ ಹೃದಯಾಂತರಂಗಕೆ....
ನೀನಾಗೆ ಬಾ ಗೆಳತಿ ಎನ್ನ ಹೃದಯ ಮಂದಿರಕೆ
ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ನೀ ತಡಮಾಡದೆ 

ಒಲುಮೆಯ ಘಂಟೆಯನು  ಬಾರಿಸುವೆ ಅನುಕ್ಷಣದಿ,

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನಿರುವ ಪ್ರತಿಗಳಿಗೆಯಲೂ...

ಕನಸು-ಮನಸುಗಳು ಬೆರೆತು ಹರುಷದಿ ಕುಣಿದಿರಲು ಪ್ರೇಮಾತರಂಗವು ಭಯದಿಂದ ಕುದಿಯುತಿರೆ...

ಎಲ್ಲಿ ನೀ ನನ್ನ ತ್ಯಜಿಸಿ ಪೋಗುವೆಯೆಂದು  ತನ್ನ 

ತಾನೇ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ...

                                  -ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ

ಪ್ರಕೃತಿಯ ತಂಪು

ಅತೀವ ತಂಪಿನ ಹಸಿರಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಮರೆಯಾದ
ಭಾಸ್ಕರನ ಸ್ವಾಗತಿಸುತಲಿತ್ತು...
ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ಉದುರುವ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳು
ಮನದ ಅರಿಕೆಯ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತಲಿತ್ತು...

ದೂರದೀ ಎಲ್ಲೋ ಸಂಗೀತದಲೆಗಳು ಕಾಣದ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಂತಿತ್ತು!!
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಪಕ್ಕದಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಕುನ್ನಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯ
ಕಾವು ಹೃದಯದೊಳ್ ಏರುತ್ತಲಿತ್ತು...

ಹೊರಸಲಿನ ಮುಂಭಾಗ ಹೂತಿದ್ದ ಕಂಬವು
ಪವನನಾರ್ಭಟಕ್ಕೆ ಜೋಲಾಡುತಿತ್ತು..
ನಭದಿಂದ ಹೊರಟ ಮಿಂಚಿನ ಕಿರಣಗಳು
ನಾಮುಂದು ತಾಮುಂದು ಎನ್ನುತಲಿತ್ತು...   
              
ಮೇಘಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಮಳೆರಾಯ
ಕೇರಿಯ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾದ...
ವರುಣನ ರೌದ್ರನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಲೆರಾಯ ನೆನೆ-ನೆನೆದು
ಉರಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನಾದ...

ಸುಳಿವೇ ನೀಡದೆ ಒಡನೆ ಬಂದಂತ ವರುಣನ
ಆರ್ಭಟ ಕೇಳುವ ಮಹನೀಹನಾರು?
ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಹೊಂಬೆಳಕ
ಚೆಲುವೆ ಹೇಳೇ ನೀನಾರು!??

                                     ●ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ

ಹಗಲು ಕನಸು

ಕೆಂದುಟಿಯ ಕೆಂಪಿನಲಿ
ಬಿಳಿ ಸೀರೆ ನೀರೆಯಲಿ ನೀ
ಬಂದ  ಆ ಕ್ಷಣವು ಮನೋಹರ.....!!

ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸುತಲಿ
ಕಿರುನಗೆಯ ಬೀರುತಿರೆ, ಹೊಂಬೆಳಕು
ಸುಳಿಯುತಿದೆ ಮನದಾಳಕ್ಕೀಗ....

ನಿನ್ನ ಅಂದಿನ ನೋಟ
ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದ ಸನ್ನೆ, ಗಾಯ
ಮಾಡಿತು ಎನ್ನ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯಕೆ...

ಏನೆಂದು ಕೇಳಲಿ? ಹೇಗೆ ನಾ
ತಲುಪಲಿ? ಮುಜುಗರದ ಹೃದಯವು
ವಿರಹ ಸುಖ ಅನುಭವಿಸುತಿರೆ.....

ನೀ ಬಂದ ಘಳಿಗೆಯನು
ಪುನಃ ಬಣ್ಣಿಸಲೇನು? ಸಮನಾದುದಿಲ್ಲ
ಪ್ರಿಯೆ ಈ ಹಗಲು ಕನಸಿಗೆ.....!!!
               
                                      -ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ 

ಪರಿಭ್ರಮಣೆ..!

 ◆ಪರಿಭ್ರಮಣೆ◆

        ಪರಿಭ್ರಮಿಸು ಎನ್ನೆದೆಯ 

ಒಡಲ ಸುತ್ತುವರೆದು ನಾ ಬೇಡವೆಂದರೂ

            ನೀ ಪೋಗದೆ....

         

       ಕಳವಳದಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರ

ಬಿಡದೇ ಪಾಡುವೆ ನಿನ್ನ , ಒಡಲಾಳ

      ಒಂಚೂರು ಬಿಡದೆ..

         

       ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಭಾವನೆಯ 

ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವ ಮನಕೆ ಸಾಂಗತ್ಯ

       ಕಲ್ಪಿತ ಭಾಗವಾಗಿ....

ಬಾದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಯೇ

ಹೃದಯಾಂತರಾಳಕೆ ಉದಯಿಸಿದ ಸ್ವರವು

        ಕೈ ಜಾರುವ ಮುನ್ನ..

                   

                          -ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ

ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ

                (ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ)

ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆದ ಆ ದಿನಗಳು? 

ಅಪ್ಪನ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಸಾಗಿದೆ ನಮ್ಮೀ ಬಾಳು! 

ಉಟ್ಟೆವು,ಉಂಡೆವು ಮೂರೊತ್ತು ತಪ್ಪದೆ 

ಕಾಣದೇ ಕಲಿತೆವು ಒಂದೆರಡಕ್ಷರ||

ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜು ಕೇಳಿ ಕಲಿಯದ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ 

ನಮ್ಮ ಕಲಿಕೆಗಾಗಿ ಬಸಿಯುತಿಹನು ಬೆವರ ಹನಿ 

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಹರಿದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಅರಿವೆ 

ಹೊಲಿದ ಅಂಗಿಯ ತೊಟ್ಟು ತಾನ್ ನಗುವನು ಹರಿದಿಲ್ಲೆಂದು!!

ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅನುಕ್ಷಣದಿ ಕಾಯಕದೇ ಜಪ-ತಪ 

ಆಗಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಳಜಿಯ ಪರಿತಾಪ 

ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿ, ಮುನಿಸಾಗಲಿ ಬರೀ ಕ್ಷಣಕೆ ಮಾತ್ರವೇ 

ಬಂಗಾರದ ನನ್ನಪ್ಪನ ಕಾಯೋ ನೀ ಶ್ರೀ ಹರಿಯೇ ||

                                                                ~ಎಂ.ಕೆ.ಹರಕೆ